Rust zacht Bjorn-Arno…

Bjorn-Arno….

 

Vandaag was ik bij je thuis, daar lag je dan, in je mooie kamertje, gewoon in je eigen bedje…

 

Het lijkt alsof je slaapt, zo stil ben je, je vader en moeder vertelde me juist dat je zo stuiterig bent, het liefst ren je de hele dag rond en flirt je met dames die véél te oud voor je zijn, je werd nog maar 2 vorige week!

 

Je bent nog zo klein, waarom nou toch?

 

Die vraag stel ik eigenlijk nooit, omdat ik wel weet dat het mijn zaken niet zijn.

Voor niemand relevant,wat mijn geloofsovertuiging is, net zoals het voor mij niet relevant is of de mensen waar ik foto’s kom maken in God geloven of niet. Doet niet terzake, punt.

 

Maar toch stelde ik die vraag in m’n hoofd vandaag, toen ik je daar zo zag.

WAAROM nou toch, God?

 

Nog maar zo’n klein ventje, zoveel mensen die je missen nu en later.

Je werd ziek, je had het zo benauwd steeds weer en plotseling ging het mis, een klaplong….  Vandaag 15 dagen geleden werd je met een helikopter naar het ziekenhuis gebracht.

Die knappe dokters hebben alles geprobeerd om je beter te maken, maar je lijfje werkte tegen.

Jij wou wel blijven, je vocht en al lag je in een diepe slaap, de tranen rolden over je wangen toen je ging….. Je vader was bij je en je moeder hield je stevig vast…

 

Daar sta ik dan met m’n camera, we vangen samen het mooie van je, nu al je slangen, naalden en tubes weg zijn, want je hebt zoveel moois om nooit te vergeten…

Op je commode, achter al je knuffels staat een een bijbels kinderdagboek, een verhaaltje voor elke dag, ik besluit hem even open te slaan , ga naar de dag waarop je ging en….

Laat de vraag “waarom” weer los…

 

Rust maar zacht knap klein manneke, er wordt voor je gezorgd…

 

Melanie…FB_IMG_1433451250415

 

(Uiteraard plaats ik deze tekst en foto met toestemming van de ouders van Bjorn-Arno. )

 

Wilt u reageren?

56 reacties for “Rust zacht Bjorn-Arno…”

Tessa

schrijft:

Och, lieve lieve lieve Bjorn-Arno.
Wat zal jij gemist worden door je ouders en de mensen die om jouw geven. Je ouders zullen eeuwig naar je blijven verlangen. Het lijkt mij als mama van een zoontje van bijna twee jaar onbenoemelijk, wat zo’n jong overlijden bij een mens teweeg brengt. Rust zacht kleine man

Ditta Kleijn

schrijft:

Wat vreselijk om een kind kwijt te raken. Ik wens de ouders samen met de mensen om hen heen heel veel kracht, liefde en troost toe. Na alle verdriet, wat er altijd zal zijn, hoop ik dat er ook vele mooie, warme herinneringen zullen zijn.

G Veltien van der Linde

schrijft:

Gecondoleerd met jullie zoontje, wat erg om zo vroeg afscheid te moeten nemen, ik wens jullie heel veel sterkte samen, om dit verlies te kunnen verwerken!!

Jolanda

schrijft:

Ongelooflijk, wat een verdriet.
Wens de ouders en verdere nabestaanden heel veel sterkte om dit grote verlies te dragen.

Jolanda

schrijft:

Ongelooflijk, wat een verdriet.
Wens de ouders en verdere nabestaanden heel vesterkte om dit grote verlies te dragen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *