Ik ben Paul en woon met mijn vrouw en twee zoons van bijna 14 en bijna 17 in Dalfsen, vlakbij Zwolle. Ik fotografeer bij Stichting Still vanaf 2017.
Ik heb jarenlang gewerkt in de GGZ, de kinderopvang en het onderwijs. Sinds een tijdje werk ik in een biologische winkel naast mijn werk als fotograaf wat ik ook al lang doe.
Ik hou van vogels kijken en van IJsland waar ik bijna jaarlijks kom. Natuurlijk ben ik ook een fotografieliefhebber. Anton Corbijn, Stephan Vanfleteren en Ragnar Axelsson zijn mijn favoriete fotografen.
Fotograferen voor Stichting Still brengt mij bij elke opdracht terug naar waar het eigenlijk allemaal om gaat in het leven en dat is de liefde. Er is niets belangrijker dan dat.
Elke opdracht voor Still is weer anders maar altijd intens en intiem. Ik ben dankbaar dat ik dit werk mag doen voor ouders en kinderen en kan me denk ik nog steeds niet voorstellen hoeveel de foto’s voor mensen betekenen.
Soms duurt een opdracht vele uren en soms is het klaar in een half uur.
Alle Still klussen raken me maar er zijn er een paar die mij extra bij zijn gebleven. Ik heb bijvoorbeeld foto’s gemaakt bij een vrouw die ik ook als model heb gefotografeerd en waar ik ’s nachts ineens bij in het ziekenhuis was om haar met haar overleden kindje te fotograferen. Ook heb ik overleden kinderen gefotografeerd in de leeftijd van mijn eigen kinderen en in mijn eigen dorp.
Vorig jaar was ik op de Nicu waar twee jonge ouders hun dochtertje gingen verliezen. Het intieme moment met alle drie hun ogen dicht staat voor altijd op mijn netvlies en is één van de mooiste foto’s die ik ooit gemaakt heb.
Ik hou zelf van zwart-wit foto’s en heb een rauwe stijl. Fotograferen voor Still is ook rauw maar het is ook heel zacht en kwetsbaar en dat probeer ik ook in mijn foto’s te stoppen.
Ik ben eigenlijk ook een beetje mijn eigen stijl, ik zie er rauw uit maar ben zacht en gevoelig en dat laatste helpt bij het maken van goeie en mooie foto’s.