Toen ik een aantal jaren terug voor het eerst Stichting Still voorbij zag komen dacht ik meteen: wat een enorm waardevolle stichting. Want niet alleen de leuke en mooie momenten in het leven verdienen het om vastgelegd te worden. Juist ook de verdrietige en kwetsbare momenten zijn belangrijk om te bewaren, om op beeld te hebben en later op terug te kunnen kijken.
Ik ben inmiddels drie jaar fulltime werkzaam als fotograaf en mag daarbij aanwezig zijn bij de meest bijzondere momenten in het leven van mensen. En sinds vorig jaar mag ik dit ook doen als vrijwilliger voor Stichting Still. Werk dat ik met mijn hele hart doe en waarvoor ik elke keer opnieuw dankbaar ben.
Iedere opdracht is anders. De ene keer word ik met open armen ontvangen door een trotse grote broer of zus die hun baby graag wil laten zien. Een andere keer wordt er weinig gesproken en is er vooral verdriet aanwezig. Toch overheerst bij mij altijd de dankbaarheid: dankbaarheid dat ik er mag zijn en iets mag betekenen voor ouders in een van de meest droevige en kwetsbare periodes van hun leven. Een tijd waarin woorden tekort schieten maar beelden troost kunnen bieden.