Ik ben Jeanien, 48 jaar, en woon in Melissant met mijn man Wilco, onze dochter Nikki, onze hond en zes kipjes. Al 26 jaar werk ik als ambulancechauffeur. Naast mijn werk ben ik inmiddels ook al 9 jaar afscheidsfotograaf.
Sinds 2022 fotografeer ik voor stichting Still, iets wat ik met heel veel liefde doe. Voordat ik begin met fotograferen maak ik graag eerst even een praatje met de ouders. Ik vertel wat ik zie: de kleine handjes en voetjes, de wenkbrauwtjes en soms al duidelijke haartjes. Ik wijs ze op de kleine details van hun kindje. Vaak zie je dan dat ouders vol trots en bewondering kijken. Ik geef hen de tijd om hun kindje echt te leren kennen. Het kan immers de laatste keer zijn dat ze hun kindje kunnen zien, aanraken en vasthouden.
Foto’s maken is ontzettend belangrijk. Ze houden herinneringen levend. Op foto’s zie je soms dingen die je eerder niet zag, waardoor er ruimte ontstaat voor nog meer bewondering en liefde. De foto’s van stichting Still kunnen ouders ook helpen bij het verwerken van het verlies van hun kindje.
Tegenwoordig maken we veel foto’s van alles wat we meemaken. We slaan ze op op onze computer, vaak zelfs op meerdere plekken. Misschien kijk je er niet elke dag naar, maar ze zijn er wel. En als je even terug wilt naar dat ene moment, dan is dat met één klik mogelijk.
Ik neem altijd een klein printertje mee, zodat ik meteen een mooie foto voor de ouders kan afdrukken en achterlaten. Daarnaast maak ik kleine herdenkingssteentjes voor de ouders. Deze worden vaak bij een foto en een kaarsje neergezet op een mooi herdenkingsplekje in huis.
Voor mij is dit het mooiste wat je met fotografie kunt doen: troost bieden met beelden. Ouders mogen trots zijn op hun kindje, en ik ben dankbaar dat ik daar op deze manier aan mag bijdragen.