Mijn naam is Inge van Braam en fotografeer 3 jaar bij Stichting Still in de provincies Overijssel en Gelderland. Ik woon in Deventer samen met Marcel, onze kinderen zijn inmiddels uitgevlogen.
Ik ben werkzaam als onderzoeker/ indicatiesteller en docent GGZ binnen het CIZ. Dit doe ik nu 6 jaar. Daarvoor was ik werkzaam in de GGZ in verschillende functies.
20 jaar geleden zocht ik een nieuwe hobby en dat werd fotografie. Dit hoop ik nog jaren te doen. Ik ben een mensen-mens, dat zie je in mijn werk maar ook als fotograaf. Ik wil vooral met mensen in verbinding zijn.
Toen ik startte binnen het CIZ zei een collega "Inge waarom meld jij je niet aan als vrijwilliger bij Stichting Still? Daar vind ik je echt geschikt voor." Daar heb ik even over nagedacht en toch de stoute schoenen aangetrokken. Mijn werk binnen de psychiatrie is soms al heftig. Dus ja wat kom je tegen in het vrijwilligerswerk binnen de Stichting? Kan ik het wel? Ben ik niet te betrokken met ouders? Allerlei vragen stelde ik mijzelf, maar antwoord geven kan pas wanneer ik het ervaren heb.
Vanaf dag 1 voel ik me betrokken en heb ik geen enkele twijfel meer. Het zijn mooie, verdrietige, bijzondere en gevoelige ontmoetingen. Ik leverde een bijdrage in het proces rondom overlijden. Ouders met een kinderwens wat helaas anders liep dan gehoopt.
Een stukje aanvulling en invulling geven aan dit proces ervaar ik als zeer waardevol en speciaal. Elke shoot blijft mij bij en herinneringen neem ik mee, maar ze zijn puur, waardevol en vol liefde.
Ik weet dat de liefde en het moeten loslaten van een kind ongelooflijk moeilijk is. Ik hoop dat ik een kleine bijdrage kan leveren in dit proces voor ouders, familie en naasten. Naast verdriet is er ook trots en liefde. Dat maakt het zo bijzonder.
Wanneer je een reactie van de ouders krijgt na ontvangst van de foto's, laat me dat niet onberoerd. Daar doen we het voor als vrijwilliger!