Mijn naam is Els Teijsen-Boekholt, en sinds mei 2020 ben ik fotograaf bij Stichting Still.
Fotografie is altijd een grote passie van me geweest. Ruim 10 jaar geleden besloot ik werk te gaan maken van mijn hobby en ben ik opleidingen gaan volgen aan de Fotoschool Utrecht en de Gooische Fotoschool.
Als moeder van drie kinderen en trotse oma van zeven kleinkinderen, weet ik hoe waardevol het is om herinneringen vast te leggen. Mijn eigen ervaringen hebben mijn drive om dit werk te doen versterkt.
We hebben afscheid moeten nemen van een voldragen nichtje na een stilgeboorte. En ook de zwangerschap van mijn jongste zoon was een buitengewoon spannende tijd, waarin we lange tijd niet wisten of alles goed zou komen. Uiteindelijk is het goed afgelopen, maar de maandenlange slopende onzekerheid heeft me doen beseffen hoe fragiel het leven kan zijn.
Toen ik door een advertentie van de Stichting Still opnieuw herinnerd werd aan deze persoonlijke ervaringen, heb ik besloten om me in te gaan zetten voor Still.
Van die keuze heb ik nog geen moment spijt gehad. Natuurlijk is het emotioneel zwaar beladen en af en toe heel heftig. Vooral de ontmoetingen met de nabestaanden hakken er altijd aan twee kanten stevig in. Maar met elke ontmoeting groeit bij mij de behoefte weer om dit belangrijke werk met hart en ziel te blijven doen.
Want hoe moeilijk ook, het is toch telkens weer fijn om – hoe klein ook – iets van betekenis te mogen doen.