Mijn naam is Daniëlle, ik ben 34 jaar en sinds de zomer van 2025 fotografeer ik met veel liefde voor Stichting Still.
Fotografie loopt al jaren als een rode draad door mijn leven. In mijn eerdere werk bij de pathologie zag ik vaak verdriet en verlies. Juist daar groeide de wens om, met wat ik kan en waar mijn hart ligt, iets te betekenen voor anderen.
Bij Stichting Still vond ik die plek.
Met mijn fotografie wil ik ouders een blijvende, liefdevolle herinnering geven, in misschien wel de moeilijkste periode van hun leven.
Inmiddels heb ik al meerdere reportages mogen maken — iets wat ik als heel bijzonder ervaar.
Het liefst fotografeer ik met natuurlijk daglicht. Dit zachte licht past voor mij bij de kwetsbaarheid en liefde van deze momenten, en zorgt voor rustige, tedere beelden.
Mijn allereerste reportage zal ik nooit vergeten. Ik werd warm ontvangen door een mama die samen met haar zoon Olivier afscheid nam van broertje Floris. Het verdriet mocht er zijn maar ook trots en verbondenheid. Dat vertrouwen raakt me nog steeds.
Naast mijn eigen fotografie-onderneming werk ik sinds kort als praktijkassistent bij een verloskundige praktijk, waar zorg, aandacht en nabijheid centraal staan. Waarden die ik ook meeneem in mijn fotografie.