21 weken jong… Dominic…. *

21 weken jong… Dominic…. *

De Still telefoon gaat, ik neem op en er volgt een korte stilte…

In de paar seconden dat het stil is zegt mijn onderbuikgevoel al dat dit een aanvraag is voor een vlinderkindjes-reportage . Het verdriet rond het plotseling verliezen van een kindje is zo vreselijk intens, dat -al krijg ik 3 tot 4 keer per week zo’n telefoontje-  de pijn voelbaar is aan de andere kant van de lijn.

 Iemand verzameld de moed om wat te zeggen,  een oma deze keer…. 

Ze slikt hoorbaar en vertelt dat haar kleinzoon vannacht is geboren, veel te vroeg. .. Haar dochter en schoonzoon waren nog maar 21 weken in verwachting van hun eerste kindje.

“Hij is zo ontzettend mooi, mijn kleinzoon. .. Hij heeft na zijn geboorte nog ruim een uur(!) geleefd maar is uiteindelijk in de armen van zijn moeder gestorven. ..”

Ik besluit om mijn nieuwe collega Anko Zwerver mee te nemen om hem te laten zien hoe mijn “werkwijze” in deze situatie is.

We geven ruimte aan het verdriet van de kersverse ouders, praten wat, leggen de herinnering aan dit prachtige kleine mannetje vast en sluiten het af… WIJ als fotografen sluiten het af… Meestal… Zij niet… Zij dragen deze pijn voor altijd met zich mee…. En dan hopen we maar dat we met ons werk een heel klein beetje hebben kunnen helpen… Door het mooie midden in dit verdriet te zoeken en vast te leggen: De liefde…

(Foto’s door Anko Zwerver en Melanie Plaggenmarsch.)FB_IMG_1439649519509FB_IMG_1439558506772

Rust zacht Bjorn-Arno…

Bjorn-Arno….

 

Vandaag was ik bij je thuis, daar lag je dan, in je mooie kamertje, gewoon in je eigen bedje…

 

Het lijkt alsof je slaapt, zo stil ben je, je vader en moeder vertelde me juist dat je zo stuiterig bent, het liefst ren je de hele dag rond en flirt je met dames die véél te oud voor je zijn, je werd nog maar 2 vorige week!

 

Je bent nog zo klein, waarom nou toch?

 

Die vraag stel ik eigenlijk nooit, omdat ik wel weet dat het mijn zaken niet zijn.

Voor niemand relevant,wat mijn geloofsovertuiging is, net zoals het voor mij niet relevant is of de mensen waar ik foto’s kom maken in God geloven of niet. Doet niet terzake, punt.

 

Maar toch stelde ik die vraag in m’n hoofd vandaag, toen ik je daar zo zag.

WAAROM nou toch, God?

 

Nog maar zo’n klein ventje, zoveel mensen die je missen nu en later.

Je werd ziek, je had het zo benauwd steeds weer en plotseling ging het mis, een klaplong….  Vandaag 15 dagen geleden werd je met een helikopter naar het ziekenhuis gebracht.

Die knappe dokters hebben alles geprobeerd om je beter te maken, maar je lijfje werkte tegen.

Jij wou wel blijven, je vocht en al lag je in een diepe slaap, de tranen rolden over je wangen toen je ging….. Je vader was bij je en je moeder hield je stevig vast…

 

Daar sta ik dan met m’n camera, we vangen samen het mooie van je, nu al je slangen, naalden en tubes weg zijn, want je hebt zoveel moois om nooit te vergeten…

Op je commode, achter al je knuffels staat een een bijbels kinderdagboek, een verhaaltje voor elke dag, ik besluit hem even open te slaan , ga naar de dag waarop je ging en….

Laat de vraag “waarom” weer los…

 

Rust maar zacht knap klein manneke, er wordt voor je gezorgd…

 

Melanie…FB_IMG_1433451250415

 

(Uiteraard plaats ik deze tekst en foto met toestemming van de ouders van Bjorn-Arno. )

 

Wilt u reageren?

Storm…

Rennen door de storm en hard ook, “Het komt vaak in drieën” hoorde ik een verpleegkundige van een kraamafdeling verzuchten.

Niet dus… Storm…

In de afgelopen 3 weken telde ik 15 aanvragen voor een fotoreportage van in totaal 18  kindjes die tussen de 18e en 26e week van de zwangerschap werden geboren.

Veel te vroeg, soms door een zeer ernstige lichamelijke afwijking , soms was de oorzaak niet bekend.

De vraag “waarom” hoorde ik 15 keer…

Gelukkig wordt een taboe doorbroken, tijdens mijn werk fluisterde een overgrootmoeder in mijn oor:

“Wij zijn vroeger ook een kind tijdens de zwangerschap verloren… Ze hebben het meteen na de geboorte bij ons weggehaald en er werd nooit meer over gesproken… Ik denk nog elke dag aan dit kind.  Wat had ik graag mooie foto’s gehad… Jij maakt iets dat voor een gezin van een onschatbare waarde is….”

Haar pijn was voelbaar. Ze kreeg de kans niet om te kunnen rouwen…

Het sterkt ons in ons werk, MOOIE herinneringen dragen op een positieve manier een steentje bij tijdens het doormaken van een rouwproces.

Bij alle kindjes heb ik het mooie opgezocht, gevonden en vastgelegd. Want deze kindjes horen erbij, hoe vroeg ze ook geboren werden, al hebben ze de wereld nog niet kunnen zien. Ze verdienen een plaats in onze harten, een naam, een waardig afscheid en nog veel meer…

 

Vertel eens….

Hoe kan je zoiets moois nou ooit vergeten?11105918_930430076988784_162993102_o

 

 

 

 

 

 

Still voor Niene

IMG_3386zwabDit bericht is geschreven op 12-01-’14

Afgelopen donderdag ontmoette ik Niene en haar vader en moeder, de dag erna vloog dit piepkleine engeltje naar de hemel…
Wat hebben we nog prachtige foto’s kunnen maken samen, onvoorstelbaar belangrijke herinneringen. ..

Mooie lieve Niene, een sterk klein leeuwtje vol vechtlust.

Te mooi voor deze wereld..

Still voor Marthe

still-slider-03-1440x960Dit is het verhaal van Marthe…
Ze werd deze week 32, wat is ze toch knap, positief en ontzettend stoer….
En wat hoop ik toch dat ik haar ooit nog eens als een heel oud omaatje tegenkom. .. Klik op de link onderin voor het hele filmpje..” In juli werd ik erg ziek,
artsen kwamen er pas na een maand achter dat het kwam door een hersentumor,
zo groot als een tennisbal!
Ik ben met spoed geopereerd en kreeg na een week het afschuwelijke bericht dat t ging om de meest agressieve vorm van een hersentumor, waar je niet van kunt genezen.
Wel werd er gewezen op verlenging d.m.v. chemo en bestraling.
Onze wereld stortte in,
helemaal nu we net vorig jaar ouders zijn geworden van een prachtig lief meisje!
Een week voordat mijn haar ging uitvallen door de bestralingen,
kregen we t geweldige cadeau vanuit Still!!
Ik mocht een fotoshoot laten maken met mensen die me lief zijn.
Uiteraard heb ik m’n man en dochtertje hiervoor gekozen en ook m’n beste vriendin Anne Wil en haar gezin.
Ik heb zelf altijd veel respect voor initiatieven zoals Still Fotografie,
waardoor het nu erg onwerkelijk voelde om zélf degene te zijn die dit prachtige cadeau krijgt!!! We hebben tijdens de shoot veel lol gehad
en zijn enorm blij en dankbaar voor alle foto’s die we hebben gekregen!
(Overigens gaat het, ondanks de behandelingen, goed met me en gaan we uit van het positieve
en een situatie die jaaaarenlang stabiel kan blijven.
En ook blijven we geloven in wonderen dat de tumor misschien wel nooit meer terugkomt.)Marthe”Marthe is een groot voorbeeld voor mensen in een vergelijkbare situatie, dit mag gedeeld worden, ze verdient groot respect ,veel bekendheid een hart onder de riem van alle kijkers, kan ze goed gebruiken!

 

 

Still voor Earlybirds…

still-slider-01-1440x9601 November 2014

Het gebeurt niet vaak dat ik een foto plaats van een “Still kindje” ,
de reden hiervan is dat de ouders alle rechten van de beelden krijgen en de foto’s bedoeld zijn als mooie herinneringen aan het kindje,
iets tastbaars,
een onvoorstelbaar belangrijk onderdeel van een rouwverwerkingsproces.
Absoluut niet bedoeld als reclame materiaal.

Deze foto die ik pas maakte, doet me ontzettend denken aan een foto die mijn zus of zwager ooit maakte van mijn veel te kleine neefje Jip. Het raakt me enorm.

Deze foto wordt uiteraard geplaatst met toestemming van de ouders van dit kleine jongetje* 20 weken en 4 dagen.

Be still my soul, in Thy i rest….