Storm…

Rennen door de storm en hard ook, “Het komt vaak in drieën” hoorde ik een verpleegkundige van een kraamafdeling verzuchten.

Niet dus… Storm…

In de afgelopen 3 weken telde ik 15 aanvragen voor een fotoreportage van in totaal 18  kindjes die tussen de 18e en 26e week van de zwangerschap werden geboren.

Veel te vroeg, soms door een zeer ernstige lichamelijke afwijking , soms was de oorzaak niet bekend.

De vraag “waarom” hoorde ik 15 keer…

Gelukkig wordt een taboe doorbroken, tijdens mijn werk fluisterde een overgrootmoeder in mijn oor:

“Wij zijn vroeger ook een kind tijdens de zwangerschap verloren… Ze hebben het meteen na de geboorte bij ons weggehaald en er werd nooit meer over gesproken… Ik denk nog elke dag aan dit kind.  Wat had ik graag mooie foto’s gehad… Jij maakt iets dat voor een gezin van een onschatbare waarde is….”

Haar pijn was voelbaar. Ze kreeg de kans niet om te kunnen rouwen…

Het sterkt ons in ons werk, MOOIE herinneringen dragen op een positieve manier een steentje bij tijdens het doormaken van een rouwproces.

Bij alle kindjes heb ik het mooie opgezocht, gevonden en vastgelegd. Want deze kindjes horen erbij, hoe vroeg ze ook geboren werden, al hebben ze de wereld nog niet kunnen zien. Ze verdienen een plaats in onze harten, een naam, een waardig afscheid en nog veel meer…

 

Vertel eens….

Hoe kan je zoiets moois nou ooit vergeten?11105918_930430076988784_162993102_o

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *