“Dit is één van de weinige tastbare herinneringen die wij hebben.”

Gastblog van een moeder:

Ik heb altijd al van foto’s gehouden, in een ver verleden heb ik zelfs gestudeerd aan de fotoacademie in Amsterdam. Ik heb een spiegelreflexcamera, nu maak ik vooral veel foto’s van alles wat los en vast zit met mijn Iphone.

Toen wij bij de echo het bericht kregen dat Lennon (te) veel lichamelijke afwijkingen zou hebben ga je over van alles nadenken. Het eerste wat we deden is alle feiten naast elkaar neerleggen om tot een goede beslissing te komen. Deze beslissing was niet gemakkelijk en we hebben dan ook in onze beleving de minst slechte optie voor Lennon gekozen. En hebben hem hiermee heel veel lijden bespaard.

Op dat moment kwamen wij in een regelstand. We wilden alles zelf regelen.  Van alles ging door ons hoofd, van het uitzoeken van een mandje voor Lennon, een dekentje waar hij in kon liggen kopen, knuffeltjes uitzoeken met onze dochter voor Lennon, het crematorium bellen en oja natuurlijk ook nog de voorbereiding op deze  veel te vroege bevalling. Over foto’s  maken hadden wij echter niet nagedacht. De uitvaarton
dernemer gaf ons een folder van een stichting die fotoreportages maakte van te vroeg geboren / overleden kinderen. Iemand zei tegen mij ‘Je hoeft niks met de foto’s , je hoeft ze niet te bekijken. Je kan het niet over doen, en dan heb je ze in ieder geval.’ Ik weet niet meer wie het zei , het heeft wel indruk gemaakt. Ik ben diegene dan ook eeuwig dankbaar!

Toen we belden om te vragen naar de mogelijkheden om een fotoreportage te maken voor ons, bleek helaas dat deze stichting geen foto’s maakt bij een geboorte voor  23 weken. En ik was 21 weken en 3 dagen zwanger.  Het was niet anders. Om die reden hebben wij mijn tante gevraagd om foto’s te maken. En zodra Lennon geboren was heeft zij prachtige foto’s gemaakt. Foto’s van Lennon en foto’s van ons gezin. Ons gezin bestaande uit Robert, Lize, Lennon en mijzelf. En Lennon zal altijd deel uitmaken van ons gezin. Die foto’s die, in de korte tijd dat hij lichamelijk bij ons was, gemaakt zijn, zijn ons zo ontzettend dierbaar. Dit zijn één van de weinige tastbare herinneringen die wij hebben.

2 Dagen na de geboorte van Lennon kwamen wij via Facebook in aanraking met Stichting Still. Voor ons 2 dagen te laat.  Still bood ons direct belangeloos en kosteloos aan om onze foto’s te bewerken. En dit hebben ze prachtig gedaan. Op dat moment was ik zelf niet in staat om dit te doen, en dat dan iemand dit voor je doet is echt heel  fijn.

De mooiste foto’s hebben wij laten afdrukken, en hangen en staan in ons huis. Het is fijn om naar Lennon te kijken en het helpt in het bevatten en verwerken van dat we hem moeten  missen. Ook voor zijn zus Lize (4jaar) is het fijn, door de foto’s zal ze altijd weten hoe haar broertje eruit zag.

De foto’s IMG_5537zwavan Lennon staan in de woonkamers van de trotse opa’s en oma’s, oom en tantes.  Hij heeft daar zijn eigen plekje. Wat is er fijner als ouder dan om hem daar ook te zien staan, dat hij daar ook een plekje gekregen heeft. Dat hij er 100% bij hoort.

En dit allemaal mede mogelijk gemaakt door Still.

Lennon is onze zoon, en zal altijd onze zoon zijn. Hoe kort de zwangerschap en zijn leven ook was. En de foto’s helpen ons om het een plekje te geven in ons leven.

 

 

Liefs,

Nusa – mama van Lize en Lennon

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *